waar woont kees momma? zijn huis en leven nu

Toen ik in 2014 voor het eerst de documentaire “Het beste voor Kees” zag, bleef die me lang bij. Een autistische veertiger die in een chalet in de tuin van zijn ouders woont, en die je niet zomaar uit zijn vertrouwde wereld kunt halen. Inmiddels woont Kees Momma op zichzelf — een huis dat op zijn eigen behoeften is afgestemd. Hieronder wat er publiekelijk bekend is over Kees Momma, zijn nieuwe huis in Velp en hoe zijn leven er nu uitziet.

Wie is Kees Momma?

Kees Momma is een Nederlandse autistische man, professioneel tekenaar van huizen en panden, en bekend uit meerdere indringende documentaires. De eerste was “Trainman” (1998), gevolgd door “Het beste voor Kees” (2014) van Monique Nolte, “Kees vliegt uit” (2023) en — recent — “Kees vliegt écht uit” (2025/2026). De documentaires volgen hem over een periode van bijna 25 jaar en laten zien hoe hij stap voor stap meer zelfstandigheid kreeg.

Hij is geboren in 1968 (op het moment van schrijven 57 jaar) en heeft zijn hele leven in Velp gewoond — een dorp in de gemeente Rheden, aan de rand van Arnhem. Naast zijn werk als tekenaar is hij ook gefascineerd door modeltreinen en de Japanse taal en cultuur, dingen die in de documentaires geregeld terugkomen.

Van chalet naar zelfstandige bungalow

Decennialang woonde Kees in een chalet in de tuin van zijn ouders in Velp. Zijn vader was er, zijn moeder zorgde voor de structuur. Voor iemand met autisme is die voorspelbaarheid letterlijk lijfsbehoud — sensorische prikkels (geluid, licht, temperatuur) komen bij hem heviger binnen dan bij de gemiddelde mens. Verandering is dan geen avontuur, maar een crisis.

Toen zijn moeder’s gezondheid achteruitging, werd langzaam duidelijk dat Kees op een ander manier moest gaan wonen. Zijn ouders kochten daarvoor een prikkelarme bungalow, op een rustige plek in Velp. In april 2026 verhuisde Kees daarheen — een stap die in de documentaire “Kees vliegt écht uit” werd vastgelegd. Daarmee woont hij voor het eerst écht zelfstandig, na zijn 57e levensjaar.

Hoe ziet het huis eruit?

Als bouwkundig adviseur kijk ik altijd eerst naar wat je niet ziet. Het is een gelijkvloerse bungalow — wat al een bewuste keuze is, omdat Kees zo geen traploos hoeft te navigeren tussen verdiepingen. Verder is hij ingericht om zo min mogelijk overprikkeling te veroorzaken:

• Rustige kleuren. Geen knalkleuren, geen druk behang. Veel wit, beige, lichtgrijs.
• Geluidsisolatie. Voor iemand met autisme kunnen plotselinge geluiden van buiten letterlijk pijnlijk zijn. De woning zou volgens publieke info extra geluidsisolatie hebben gekregen.
• Veel daglicht, maar dimbaar. Direct hard zonlicht is moeilijk; zacht licht waarmee Kees zelf de sterkte regelt, werkt beter.
• Eigen werkruimte. Een aparte kamer voor zijn tekentafel waar hij zijn pentekeningen van huizen maakt — zijn beroep en zijn obsessie tegelijk.
• Ruimte voor zijn modeltreinen. Een vaste kamer waar zijn modeltrein-baan opgesteld kan blijven staan, zonder dat hij hem elke keer moet opbreken.

Het exacte adres is om voor de hand liggende redenen niet bekendgemaakt — Kees is bekend en kwetsbaar, en hem rust gunnen begint bij zijn straat niet noemen. Wat wel bekend is: de bungalow ligt op een rustige plek in Velp, niet aan een doorgaande weg, en met groen rondom.

Hoe gaat het nu met Kees?

Bij mij thuis kijken we de documentaireserie altijd in één keer uit. Volgens publieke berichten en uitzendingen rondom “Kees vliegt écht uit” gaat het naar omstandigheden goed met hem. Hij krijgt begeleiding bij dagelijkse dingen die voor anderen vanzelf gaan — boodschappen, koken, post openen — maar woont zelfstandig. Hij blijft tekenen op opdracht, werkt aan zijn modeltreinen en zijn fascinatie voor Japan blijft een vast onderdeel van zijn dagelijks leven.

De documentaires hebben hem een vorm van publieke bekendheid gegeven die hij zelf niet had gezocht, maar waar hij volgens zijn omgeving wel mee om kan gaan. Mensen die hem op straat herkennen, behandelen hem volgens berichten met respect. Voor wie geïnteresseerd is in de bredere context: voor het grotere overzicht over BN’ers en mediafiguren en waar ze wonen, lees ook waar de mannen en vrouwen van Vandaag Inside wonen.

Wat opvalt aan zijn manier van wonen

Eerlijk gezegd raakt deze woonsituatie me — dit is hoe meer woningen voor mensen met een ondersteuningsvraag eruit zouden kunnen zien: geen instituut, geen klinische zorgwoning, maar een doodgewone bungalow met de aanpassingen die je niet ziet. Drie dingen die ik bij Kees opmerk en die ik zelf ook waardevol vind voor het bredere thema “hoe richt je je huis in”:

• Functie boven mode. Geen design omwille van design — elke keuze in het huis dient een doel.
• Eigen werkplek thuis. Een aparte kamer waar je beroep en hobby kunnen blijven staan, dat is voor iedereen waardevol (ik heb daar zelf mijn werkbankje in de schuur voor).
• Geluidsisolatie. Bij steeds meer mensen — niet alleen mensen met autisme — wordt bewust gekozen voor stillere woningen. Ik denk dat dit in nieuwe woningen meer aandacht gaat krijgen de komende jaren.

Veelgestelde vragen

Bronnen: Wikipedia, VPRO Gids, Omroep Gelderland, NOS, openbare uitlatingen rondom de documentaires. Stand van zaken: mei 2026. Alle locaties op deze pagina zijn publiek bekend; we delen geen privé-adressen.

Geschreven door Thomas Vermeer, mei 2026.